O autorce książki “Pożegnanie z Afryką” artykuł opublikował poniedziałkowy The Guardian. Karen Blixen od 1914 roku mieszkała w Kenii, gdzie najpierw razem z mężem, a po rozwodzie sama, zajmowała się plantacją kawy. Według duńskich raportów dorobek pisarki, w tym autobiograficzna historia o życiu w Afryce nie zdobył uznania Komitetu Nagrody Nobla, gdyż jurorzy bali się wyróżnić kolejnego autora ze Skandynawii.

Alison Flood pisze w swoim artykule:

Karen Blixen wymieniano w 1959 roku jako faworytkę do literackiego Nobla, przed takimi pisarzami jak Graham Greene czy John Steinbeck. Niedawno odtajnione akta pokazały, że mimo poparcia komitetu, Blixen nie miała szans na nagrodę, ze względu na swoją narodowość. Dokumenty były przechowywane w archiwum w Sztokholmie i objęte klauzulą tajności do końca 2009 roku.

W czasie obrad Andres Österling nominował Blixen jako pierwszy pisząc “nagroda powinna przypaść 74-letniej pisarce i powinno się to stać jak najszybciej”. Poparło go dwóch kolejnych członków komitetu.  Eyvind Johnson, ostatni z wypowiadających się zaproponował by uhonorować włoskiego poetę Salvadora Quasimodo, gdyż “skandynawscy twórcy wygrywają literackie Noble cztery razy częściej niż pisarze innych narodowości”.

Karen Blixen zmarła trzy lata później, nigdy nie otrzymawszy nagrody. Z kolei Eyvind Johnson, członek komitetu, który “odebrał” pisarce nagrodę, został uhonorowany w 1974 roku za “narracje zgłębiającą dalekie rejony czasu i przestrzeni, służącą wolności”.

Źródło: The Guardian